De naaimachinewinkel met een conceptstoregevoel

Naaien en snelle groei lijken op het eerste gezicht niet direct een logische combinatie. Toch bouwde Inge van Liempd-Rijkers in zeven jaar tijd een onderneming die elk jaar met zo’n 25% groeide en inmiddels twee miljoen euro omzet draait. Een prachtig voorbeeld van toekomstbestendig ondernemen door moderne technologie te gebruiken.

In Eindhoven zit de naaimachinewinkel van Inge, waar je een naaimachine kunt uitproberen terwijl je koffiedrinkt en even bijkletst met iemand die jouw hobby deelt. Mensen komen bij INGEnaaimachines voor een reparatie, een workshop, een nieuw voetje of gewoon omdat ze graag in contact willen komen met iemand die net zo gek is op naaien als zijzelf. Inge van Liempd-Rijkers bouwde haar winkel in zeven jaar uit van eenmanszaak tot bruisend creatief centrum met veertien mensen in dienst, twee miljoen euro omzet en een community van duizenden naaifanaten van Afrika tot Zwitserland. Ze groeide op tussen de naaimachines, werkte 35 jaar in het familiebedrijf, maar begon op haar 53e haar eigen zaak, omdat ze precies wist wat ze anders wilde doen.

Wat doe jij anders dan andere naaimachineverkopers?

‘Mijn winkel bestaat uit een grote ruimte met eilanden waar verschillende naaimachines staan die gewoon gebruikt mogen worden. Ik wil dat mensen machines écht kunnen proberen en niets uit een vitrine hoeven te kopen. De opzet van mijn winkel is geïnspireerd op de Apple Store in New York, waar ik jaren geleden eens binnenliep met een vriendin. Ik had niets nodig, maar was na een tijdje kijken, voelen en spelen met alle apparatuur die daar lag, in staat om een iPad te kopen. Dát gevoel wilde ik ook in mijn eigen winkel brengen: laagdrempelig kennismaken met de producten. En doordat ik al vanaf mijn zeventiende in het vak zit, heb ik enorm veel kennis. Die kennis wil ik delen met anderen, dus organiseer ik in mijn winkel regelmatig workshops, maar ook bijeenkomsten waarbij we met een club enthousiastelingen op zondag samen iets gaan naaien. Klanten kunnen bij mij ook terecht voor reparaties en die worden gewoon in de winkel uitgevoerd. Mijn doel is natuurlijk om machines te verkopen, maar ook zeker om mijn passie voor naaien over te brengen op andere mensen.’

Deze inhoud is beschikbaar na het accepteren van de cookies van Vimeo.

Cookie-instellingen wijzigen Bekijk op Vimeo.

Waarom werkt dat zo goed?

‘Dit is geen winkel waar je binnenloopt met een boodschappenlijstje en weer weggaat, maar een plek waar je blijft hangen. Het is meer een beleving en een plek om samen te komen. Er zijn zelfs mensen die in mijn winkel afspreken. Zo creëren we een gemeenschap van gelijkgestemden, een community. We geven daarnaast veel gratis weg, zoals kennis en allerlei lessen. Die openheid wordt in andere bedrijven niet altijd gegeven. Ik begrijp die gedachte, maar vind dat niet meer van deze tijd. Als je tegenwoordig wilt weten hoe je een rits inzet, vraag je dat niet aan je naaidocent, maar zoek je dat zelf uit op YouTube. En dan kun je het filmpje maar beter zelf maken. Ik maak dus heel veel video’s waarin ik mijn kennis deel, maar organiseer ook gratis online lessen en events. En wat gebeurt er dan? Mensen die nog geen klant zijn, leren mij kennen en komen vervolgens bij me terug voor een workshop, software of hun volgende machine.’

Wat zijn de belangrijkste groeimotoren voor jouw bedrijf?

‘De mensen die bij mij werken, dat is nummer één. Ik heb geen gewone verkopers, ik heb mensen in dienst die écht ergens gek op zijn. Bjorn is bijvoorbeeld couturier, heeft duizenden volgers online en mensen komen speciaal naar de winkel om hem aan het werk te zien. Zo werkt dat hier. Iedereen heeft zijn eigen kracht en zijn eigen publiek. Dan de community. We hebben online groepen, een academy, maandelijkse evenementen. Mensen ontmoeten elkaar via ons, er zijn vriendschappen ontstaan, vriendengroepen die samen op pad gaan. Dat kost tijd en energie, maar het geeft ook enorm veel terug. En natuurlijk de merken. Toen Bernina twee jaar geleden hun duurste machine uitbracht – € 15.000 per stuk – heb ik de eerste dertig kopers meegenomen op een busreis naar de fabriek in Zwitserland. We verkochten er uiteindelijk ruim veertig. De eigenaar van Bernina belde me op om te vragen hoe dat kon. Wij in ons uppie in Eindhoven verkochten meer dan heel Zwitserland bij elkaar. Dat is wat er gebeurt als je fanatiek bent en mensen écht enthousiast maakt.’

Welke rol speelt technologie in jouw businessmodel?

‘Een enorme. Mensen denken bij naaien nog aan ouderwetse draaiknoppen, maar moderne machines zijn volledig digitaal. Je tekent een patroon op je telefoon en stuurt het via wifi door naar de machine. Zelfs kinderen en jongeren gaan meteen voor de machine zitten, want het voelt als een tablet. Dat opent de deur naar een heel nieuw publiek. Daarnaast verkoop ik veel machines aan universiteiten en technische scholen hier in de Brainportregio, waar ze werken met speciale garen dat bijvoorbeeld licht afgeeft of warmte produceert. Zij maken daarmee kleding die je hartslag kan meten of je ledematen warmhoudt.’

En achter de schermen?

‘Ja, uiteraard speelt technologie óók daar een rol. Ik ben begonnen met een simpele kassa en losse facturen, maar dat werkte al snel niet meer op de schaal waarop we groeiden. Nu komen al onze systemen – van winkel tot reparatieservice – samen in de bedrijfssoftware van Exact. In het begin gaf ik daar eerlijk gezegd weinig om, maar dat is veranderd. Nu wil ik gewoon weten wat er per dag, per week, per maand binnenkomt. Dat vind ik inmiddels veel interessanter dan ik had verwacht.’

Wat is voor jou de belangrijkste ondernemersles van de afgelopen zeven jaar?

‘Delegeren. Ik dacht in het begin dat ik alles zelf moest doen en alles zelf kon. Maar een bedrijf groeit pas echt als je durft los te laten. Ik heb mensen in dienst die dingen beter kunnen dan ik. Bjorn naait mooier, Irene organiseert beter, Hélène houdt de boekhouding strakker bij dan ik ooit zou doen en dat geeft mij rust: ik weet wat er speelt en kan bijsturen waar nodig.
De uitdaging bij delegeren is uiteraard dat je de juiste mensen moet vinden. Dat is niet makkelijk. Maar ik merk dat de mensen die hier passen, zichzelf vaak aandienen. Die lopen binnen, zeggen dat ze hier willen werken en je ziet het meteen. Die hebben energie, passie, vrijheid om midden in de winkel te dansen als het een goede dag is. Dat kun je niet aanleren. Maar als je ze eenmaal hebt, dan moet je ze ook vertrouwen. Dan komt de rest vanzelf.’